Regenboog
“ Marokkanen Eindhoven wakker geschud !”
In een goed gevulde Raadzaal van het Stadhuis in Eindhoven vond op 6 december jl. een conferentie plaats in het kader van de start van het project Realisatie belangenbehartiging en participatie van Marokkaanse ouderen in Eindhoven.
Dat het thema “Wakker worden!!” de Marokkaanse ouderen aansprak bleek uit het feit dat deze oproep werd overgenomen door diverse belanghebbenden en bijna belanghebbenden. “We moeten inderdaad wakker worden en zelf in beweging komen.”
Hiermee is de eerste stap gezet naar de realisatie van het project.
Het project Marokkaanse ouderen in Eindhoven
Wat beoogt het project Realisatie belangenbehartiging en participatie van Marokkaanse ouderen in Eindhoven?
In de inleiding van het project wordt gezegd dat ervaringen met een vorig project hebben geleerd dat organisatievorming en participatie van de eerste generatie Marokkanen bijzonder complex is. Aan de kant van Marokkaanse ouderen ontbreekt het aan voldoende en geëquipeerd kader waardoor een beroep moet worden gedaan op personen van de 2e en 3e generatie om als kader of intermediair op te treden. Dat roept de nodige vragen en spanningen op.
Hoewel meerdere instellingen beschikken over gerichte voorzieningen voor allochtone ouderen, zijn er veel problemen met het bereiken en activeren van Marokkaanse ouderen.
Daarom wil men met dit project in de gemeente Eindhoven een
ontwikkeling tot stand te brengen waardoor een organisatie
(structuur) gaat functioneren die de belangen van Marokkaanse
ouderen kent en behartigt en die samenwerkt met andere lokale
organisaties en voorzieningen in het kader van lokaal
ouderenbeleid.
Uiteindelijk wordt een werkwijze (methode) beschreven voor
het tot stand brengen van een allochtone ouderenorganisatie
en –participatie. Een methode die overdraagbaar is naar
andere locaties.
Malika Saber, de projectleidster
Boog is bijzonder verheugd met de ontstane mogelijkheid waarbij de GGZ-
De projectleidster, Malika Saber zal zich onder meer bezig
houden met oriëntatie en contactlegging, het maken van een
analyse van mogelijkheden en belemmeringen en een
constructie ontwerpen en uitvoeren waarbij betrokkenen
worden geactiveerd.
Ook het inrichten van een organisatievorm die Marokkaanse
ouderen optimale kansen biedt om zoveel mogelijk zelfstandig
aan hun noden en wensen te kunnen werken, is één van haar
taken.
Uiteindelijk moet ze komen tot aanbevelingen voor het vervolg
en de continuïteit.
Geen geringe taak dus. Maar Malika is met enthousiasme en
voortvarendheid aan haar taak begonnen.
Als eerste resultaat werd een congres georganiseerd op 6
december jl., als start van het project en bedoeld om de
Marokkaanse ouderen inzicht te geven in hun mogelijkheden en
kansen.
Het congres op 6 december jl.
Malika Saber opent met de woorden dat zij zich speciaal voelt aangetrokken tot Marokkaanse ouderen. Ze bewondert deze mensen die zich staande weten te houden in de Nederlandse samenleving. De vraag is hoe lang zij dat kunnen blijven doen. Een feit is dat heel weinig Marokkaanse ouderen aankloppen bij de voorzieningen. Vaak is dat omdat ze de wegen niet kennen of niet kunnen gebruiken door bijvoorbeeld taalproblemen.
Het doel van deze bijeenkomst is om te kijken wat er leeft onder Marokkaanse ouderen en daar een projectplan op te baseren om voorzieningen structureel bereikbaar te maken.
Mensen en organisaties die willen mee doen zullen regelmatig op de hoogte worden gehouden van de vorderingen en in een later stadium wil ze tot concrete afspraken komen.
“Wakker worden” betekent ook luisteren wat er elders al van de grond is gekomen.
Daarom is de heer L. Lekfif uitgenodigd, die betrokken is bij de ontwikkelingen rond Marokkaanse ouderen is in Den Haag, waaronder een wooncomplex voor Marokkaanse ouderen, Dar es Salam. Hij vertelt dat daar al heel wat is gerealiseerd. Hij werkt bij een Marokkaanse welzijnsorganisatie in Den Haag als begeleider van oudere Marokkanen. Hij houdt iedere week een sociaal spreekuur waar mensen met veel verschillende vragen terecht kunnen. Bij hun komst hadden de Marokkaanse ouderen een mooie droom, naar Nederland komen om hard te werken, veel geld te verdienen en met geld en een mooie auto terug te keren naar Marokko. De droom werd snel achterhaald door de harde werkelijkheid. Alleen al die mooie auto was veel te duur om te kunnen betalen. En terugkeer naar Marokko bleek ook meestal onmogelijk. De kinderen en kleinkinderen wonen hier en de tijd heeft in Marokko ook niet stilgestaan.
Zo kwam er een andere droom in Den Haag. Een wooncomplex voor Marokkaanse ouderen die met elkaar hun oude dag konden beleven. Door het wonen in zo’n complex worden de mensen uit hun isolement gehaald. Door allerlei activiteiten kunnen de mensen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen en hebben ze contact met de buurt.Déze droom is uitgekomen, maar ze hebben er wel iets voor moeten doen.
Vragen en discussie
Er komen veel vragen en reacties uit de zaal. Die variëren van “Ik heb al 15 jaar geleden gevraagd om dit soort voorzieningen. We hebben inderdaad geslapen! We moeten ons ook verenigen” tot “Het gaat toch goed zo, de ouderen kunnen uitstekend terecht bij de moskee.” Er ontstaat een discussie over het belang van een eigen vereniging en de ondersteuning vanuit de moskeen. De heer H. Bouteibi leidt de discussie op een heel plezierige manier.
Er wordt gesproken over mogelijkheden voor Marokkaanse ouderen in bestaande verzorgingshuizen, de (on)mogelijkheden van de kinderen om steun te bieden en andere mogelijkheden en voorzieningen, zoals een zorginstelling op islamitische grondslag.
Ook wordt gesproken over de vertegenwoordiging van de Marokkaanse ouderen in de Adviescommissie Senioren Beleid van de gemeente Eindhoven. De voorzitter van de Adviescommissie legt de regels uit. Je moet erin gekozen worden, maar er is wel belangstelling voor een vertegenwoordiger van de Marokkaanse ouderen.
Ook het gebrek aan bekendheid met de voorzieningen, de bureaucratie om die voorzieningen te bereiken en hoe dit kan worden aangepakt, komen aan de orde.
De mensen van de thuiszorg komen bij mensen aan huis en zien vaak de problemen. Het is tijd om op alle fronten wakker te worden, de handen ineen te slaan en te zorgen voor betere voorzieningen door en voor Marokkaanse ouderen in Eindhoven.
Je moet initiatieven ontwikkelen en je eigen mogelijkheden creëren. “Wordt wakker je moet op pad”, daar zijn de aanwezigen het onderling over eens.
Tot slot
Malika Saber sluit af en is blij met deze bijeenkomst. Ze kan verder met dit project dat erop gericht is om via organisatievorming dingen voor elkaar te krijgen. Dit is een goede start van het project. Zij heeft contacten kunnen leggen met diverse partijen. Ze wil vervolg afspraken maken over concrete punten om in te gaan op goede vervolgstappen. Ze vraagt de twee moskeen om een brugfunctie te vervullen naar de Marokkaanse gemeenschap.
Al met al een inspirerende bijeenkomst. De redactie van de Regenboog zal Malika graag blijven volgen om de voortgang van het project onder de aandacht te brengen.
(De Regenboog, februari 2007)
